Zaliczki uproszczone w CIT 2025 a terminowość wpłat – czy spóźnienie pozbawia prawa do tej formy?

Wielu przedsiębiorców korzysta z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych (CIT). Jest to rozwiązanie wygodne – co miesiąc płacimy stałą kwotę, wyliczoną jako 1/12 podatku z zeznania rocznego złożonego w poprzednich latach.

Zgodnie z ustawą o CIT oraz utrwalonym orzecznictwem, pierwsza wpłata dokonana w terminie przesądza o skutecznym wyborze tej formy rozliczeń. Jeżeli podatnik nie uiści pierwszej zaliczki w terminie (za styczeń, płatnej do 20 lutego), fiskus uznaje, że nie doszło do wyboru uproszczonej metody. W takim przypadku podatnik musi rozliczać się przez cały rok na zasadach ogólnych.

W przypadku następnych miesięcy sytuacja wygląda inaczej. Spóźnienia w późniejszych wpłatach nie powodują utraty prawa do uproszczeń, ale generują typowe konsekwencje podatkowe:

• powstaje zaległość podatkowa,
• naliczane są odsetki za zwłokę,
• możliwe jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Organy podatkowe i sądy (m.in. WSA w Bydgoszczy, wyrok I SA/Bd 55/25) podkreślają wagę pierwszej wpłaty, natomiast przy kolejnych ograniczają się do wskazania konsekwencji w postaci zaległości.

W praktyce pojawiają się różne poglądy – według niektórych opinii każde spóźnienie może podważyć uproszczoną formę rozliczeń.

Podstawą korzystania z uproszczonej formy zaliczek jest terminowa pierwsza wpłata — bez tego nie można skorzystać z uproszczenia.

Najlepszym rozwiązaniem pozostaje oczywiście terminowe regulowanie wszystkich zaliczek – wówczas przedsiębiorca unika sporów z organami podatkowymi i dodatkowych kosztów.